همجنس بازی از زبان ائمه
حضرت امام رضا (عليه السلام ) فرمود: بترس و ترك كن زنا و لواط را و لواط بدتر از زنا است و اين دو گناه موجب هفتادو دو گونه درد در دنيا و آخرت براي صاحبش ميشود .
در قرآن مجيد چنانكه از زنا به فاحشه تعبير فرموده اين عمل شنيع را هم فاحشه خوانده همان گونه كه در سوره اعراف مي فرمايد :
(( لوط به قوم خود گفت آيا كاري را ميكنيد كه در نهايت زشتي است پيش از شما كسي از افراد بشر كسي گرد چنين كار زشتي نگشته آيا شما با مردان جمع ميشويد در هنگام شهوت و زنان را رها مي كنيد بلكه شما اسراف كننده گانيد .))
چه اسرافي بدتر از اين كه نطفه اي كه به منزله بذر است براي بقاء نوع و نسل انسان بايد در رحم زن قرار گيرد در غير محلي كه خدا قرار داده بريزيد.
براي تهديد ديگران از نزديك شدن به اين عمل خلاف انساني در سوره هاي اعراف و هود و نمل و قمر و نجم "قوم لوط را ياد آوري و كيفيت عذاب ايشان را متذكر مي شود كه ديگران اندرزي بگيرند.
براي جلوگيري از پيش آمدن چنين عمل شنيعي چند چيز را كه مقدمات آن است تحريم فرمود:
1- نگاه شهوتي به پسر حرام است :
نگاه كردن از روي شهوت به پسر جوان (پسري كه هنوز موي صورتش در نيامده )حرام است و سوء اثر و شدت عقوبت نظر حرام مي باشد. از حضرت رسول اكرم (ص) روايت است كه فتنه پسر جوان زيبا از فتنه دختر باكره بيشتر است .
پس بر هر مسلماني واجب است از چشمان خود نهايت مواظبت را بكند كه به چنين گناه بزرگي مبتلا نشود.
2-لجام آتشين براي بوسه شهوت :
بوسيدن پسر جواني از روي شهوت حرام است چنانكه از حضرت صادق (عليه السلام ) روايت است كه پيغمبر فرموده كسي كه پسر جواني را از روي شهوت ببوسد خداوند او را در قيامت به لجامي از آتش لجام مي فرمايد.
و از حضرت رضا (عليه السلام ) روايت است كه : هرگاه مرد جواني را از روي شهوت ببوسد ملائكه هاي آسمان و ملائكه زمين و ملائكه رحمت و ملائكه غضب او را لعنت مي كنند و جهنم برايش آماده مي شود و مكان بدي جايگاهش مي باشد.
و نيز از پيغمبر(ص) روايت است : كسي كه پسر جواني را از روي شهوت ببوسد خداوند او را در آتش جهنم هزار سال معذب مي فرمايد. و اگر مسلم شد كه كسي پسر جواني را از روي شهوت ببوسد بايد حد بخورد و حدش از سي تا نود تازيانه است هر قدر كه حاكم شرع صلاح بداند او را بايد تازيانه بزند.
3-خوابيدن دو مرد يا دو زن كنار هم :
خوابيدن دو مرد در يك بستر وزير يك لحاف در صورتي كه هر دو عريان باشند حرام است و همچنين در مورد دو زن نيز حرام ميباشد و فرقي نميكند كه محرم باشد يا بيگانه . و در چند روايت است كه بايد آنها را حد زد و برايش حد زنا معين شود يعني آنها را يكصد تازيانه بزنند(ضمن گناه مساحقه ذكر مي شود كه بنا بر مشهور پس از اثبات در نزد حاكم شرع بايد تعزير شود و به كمتر از حد صد تازيانه ).
و از رسول اكرم (ص) روايت است كه بستر فرزندان خود را از سن ده سالگي جدا سازيد يعني دو برادر يا دو خواهر يا برادر و خواهر زير يك لحاف از همان كوچكي نخوابند.
يكي از گناهان كبيره كه در نصوص معتبر بر آن وعده عذاب داده شده و علاوه براي آن حد معين شده مساحقه است.
زني به امام صادق (عليه السلام ) گفت :زناني كه با يكديگر مساحقه مي كنند حدشان چيست؟
امام جعفر صادق (عليه السلام ) فرمود: حد زنا را دارد ( يكصد تازيانه ) به راستي چون قيامت شود آنها را مي آورند و لباسهائي كه از آتش بريده شده بر آنها مي پوشانند و مقنعه هاي آتشين بر سرشان مي بندند و زير جامه هاي آتشين به بدنشان مي پوشانند و عمودهاي آتشين در جوفشان فرو مي كنند و آنها را در جهنم مي اندازند " اي زن ! اولين قومي كه مساحقه بينشان رواج يافت قوم لوط بودند كه مردها به عمل لواط سرگرم شدند و زنان بي شوهر ماندند پس با يكديگر مشغول مساحقه شدند چنان كه مردان باهم مشغول عمل لواط شدند و هنگام نزول عذاب همگي به هلاكت رسيدند .
و در حديث ديگر فرمود )):به خدا سوگند مساحقه زناي بزرگ است))
و نيز حضرت در پاسخ زني كه از مساحقه زنان با يكديگر پرسيده بود فرمود )) در جهنم اند چون قيامت شود چادرهايي از آتش بر آنها پوشيده مي گردد و عمودهاي آتشين در باطن و عورتهايشان داخل مي كنند و آنها را در جهنم مي اندازند )) زن گفت از اين عمل در قرآن مجيد يادي نشده ؟ فرمود بلي عرض كرد كجا ؟ فرمود و اصحاب الرس .( سوره فرقان آيه 40)
در تفسير صافي روايت مفصلي از حضرت امير المومنين (عليه السلام ) درباره اصحاب رس نقل كرده است و همچنين مرحوم مجلسي هم آنرا در جلد 3 حيوة القلوب ذكر فرموده است براي اطلاع از سرگذشت ايشان و گناهي كه مرتكب مي شوند كه از آن جمله مساحقه زنان بوده به كتب مزبور مراجعه شود.
كيفيت هلاكتشان را اين طور بيان مي فرمايد خداوند باد سرخ سختي بر آنها فرستاد و زمين آنها هم آتش فشاني كرد و ابر سياهي بالاي سرشان نمودار شد و بر آنها صاعقه باريد به طوري كه همه را آب كرده هلاك ساخت.
إِنَّ اللّهَ لاَ يَغْفِرُ أَن يُشْرَکَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِکَ لِمَن يَشَاءُ وَمَن يُشْرِکْ بِاللّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْماً عَظِيماً [النساء : 48]
يعني غير از گناه شرک بقيه گناهان آمرزيده مي شود . ولي اين آمرزش قطعي نيست. يعني کسي که لواط يا سحاق کرده و سپس توبه نموده ، نبايد از آمرزش خود مطمئن باشد بلکه پيوسته بايد بين خوف و رجا باشد و به اميد آمرزيده شدن مجددا سراغ اين گناه کبيره نرود.
از طرف ديگر نبايد خودش را فريب بدهد که بعد از انجام اين گناه توبه مي کنم. چه بسا شيطان توفيق گرفتن توبه را از او بگيرد و مرگش فرارسد.
به هر حال از نظر پزشکي نيز ثابت شده که رابطه مرد با مرد و همجنس با همجنس يک رابطه پرخطر است ، حتي با وسايل پيشگيري. هيچ پزشکي چنين رابطه اي را توصيه نمي کند و مسلما هيچ نظريه اي مبني بر سالم بودن و بي ضرر بودن اين رابطه ارائه نگرديده، بر عکس، اين رابطه هميشه از نظر پزشکي نقض گرديده است. از طرف ديگر ساير بيمارهاي عفوني، ويروسي همانند هپاتيت، ايدز، سفليس و ساير بيماريهاي مقاربتي از طريق مقعد (پشت) راحت تر منتقل ميشوند. خيلي از افراد تصور مي کنند که در رابطه مقعدي هيچ خطري آنها را تهديد نميکند، در حالي که چون مقعد در درون خود باکتري هاي زيادي دارد، انتقال ويروسهاي نظير ايدز و... راحت تر انجام مي شود. اين باکتري ها با شستشو از بين نميروند. از آن گذشته دريچه مقعد يک درچه خروجي است، پس وارد شدن هر چيزي از اين دريچه علاوه بر آسيب به دريچه و موارد ذکر شده همراه با درد است. و به مرور باعث باز شدن هر چه بيشتر دريچه مقعد و پيدايش عوارض ذکر شده ميشود.
از نظرگاه اجتماعي نيز اين رابطه آسيب هاي فراواني را به همراه دارد. پرهيز از فرزند دار شدن با تمايلات همجنس گرايانه و دوري از ازدواج واقعي و ازدواج مرد با مرد و زن با زن نظام خانواده و انساني را از هم مي پاشد. مرحوم علامه محمدتقي جعفري درجواب فيلسوف شهير اروپايي برتراند راسل که چرا اسلام اين قدر به ازدواج بها داده و برايش قانون وضع کرده است، مي نويسد: «با ازدواج مي خواهد انسان به وجود آيد، مساله تولد انسان مطرح است.»بنابراين، ارضاي غريزه جنسي و تامين نيازهاي فيزيولوژيک انسان از آثار مثبت ازدواج است; ولي ميتوان فلسفه و حقيقت ازدواج از نظر اسلام را در سه امر جست و جو کرد: تکميل، تسکين و توليد.
عرض كرد به زور با من لواط كرد پس او را كشتم آن حضرت از اولياي مقتول پرسيد آيا او را دفن كرده ايد؟ گفتنند: آري هم اكنون از دفنش مي آئيم پس به عمر فرمود غلام را تا سه روز نگهدار و پس از سه روز اولياي مقتول حاضر شوند.
پس از گذشتن سه روز آن حضرت به اتفاق عمر و اولياي مقتول بر سر قبرش آمدند از اوليايش پرسيدند اين قبر صاحب شماست؟ گفتند آري سپس فرمودند قبر را بشكافيد تا به لحد برسيد چون به لحد رسيدند و آنرا برداشتند جنازه را نديدند پس آن حضرت تكبير گفت و فرمود به خدا قسم دروغ نگفتم شنيدم از رسول خدا (ص) فرمود هر كس از امت من عمل قوم لوط را مرتكب شود و بدون توبه از دنيا برود پس در قبرش بيش از سه روز نمي ماند تا اين كه زمين او را فرو مي برد و بجائي كه قوم لوط هستند و هلاك گرديده اند ملحق مي نمايد پس در زمره ايشان محشور ميشود.
در داستان ديگر: توبه مي كند و نمي سوزد
در فروغ كافي كتاب الحدود از حضرت امام جعفر صادق (ع) روايت مي كند كه روزي حضرت اميرالمومنين (ع) در ميان جماعت اصحاب بودند مردي آمد و گفت يا اميرالمومنين با پسري لواط نمودم پاكم كن ( يعني بر من اجراء حد فرما )حضرت فرمود برو به خانه ات شايد سودائي در طبعت حركت كرده باشد ( چون اقرارت از روي كمال و شعور نيست ) روز ديگر آمد و همان اقرار را كرد و خواهش اجراي حد را تكرار نمود.
حضرت ثانيا فرمود به منزلت برو شايد سودائي در طبعت حركت كرده و چنين اقراري مي كني تا آنكه سه مرتبه باز گشته و همان طور اقرار و سپس خواهشش را تكرار كرد.در مرتبه چهارم حضرت فرمود كه پيغمبر (ص) در اين واقعه سه حكم فرموده هر يك را ميخواهي اختيار كن. يكي اينكه دست و پايت را ببندند و از كوه پرتابت كنند يا اين كه با شمشير ترا بكشند يا با آتش ترا بسوزانند؟
عرض كرد يا علي كدام يك از اينها دشوارتر است فرمود سوزاندن با آتش گفت آنرا اختيار كردم.
حضرت فرمود :تهيه كار خودت را بكن گفت چنين خواهم كرد پس برخاست و دو ركعت نماز خواند سپس گفت خدايا گناهي از من سرزده كه تو به آن دانايي و من از گناه خود ترسيدم و به نزد وصي رسول تو آمدم و از او خواهش كردم مرا از گناه پاك كند او مرا بين سه عقوبت مختار فرمود خداوندا من آن را كه سخت تر بود انتخاب كردم از تو مي خواهم كه اين عقوبت را كفاره گناهان من گرداني و مرا در آخرت با آتش خود در جهنم نسوزاني پس گريان برخاست و در گودال پر از آتش كه برايش آماده شده بود نشست آتش از اطرافش شعله مي كشيد.
حضرت اميرالمومنين علي (عليه السلام ) بر حالتش رقت فرمود و گريان شد و اصحاب همه به گريه درآمدند پس از آن حضرت فرمود بر خيز اي مرد كه ملائكه آسمان و زمين را به گريه درآوردي به درستي كه خداوند توبه ات را پذيرفت. برخيز و به آن گناهي كه كردي نبايد برگردي.( توبه واقعي در صورتي قابل قبول است كه فرد هيچگاه به طرف آن برنگردد)
نكته :مشهور بين فقها آن است كه اگر گنهكار پس از اقرار و حاضر شدن براي اجراي حد توبه نمايد امام مخير است كه حد را اجراء كند يا نكند. چنانكه در حديث مزبور امام (ع) از اجراء حد صرفنظر كرد و اين اختيار اجراي حد مخصوص موردي است كه گناه با اقرار گنهكار ثابت شود نه با شهادت شهود كه در اين صورت توبه گنهكار در اجراء نمودن حد تاثيري نداشته و حتما بايد حد اجرا شود.